Al in de veertiende eeuw legde de schilder Ambrogio Lorenzetti een zogeheten cinta Senese vast, aangelijnd aan een touw. In die tijd scharrelden deze bijzondere varkens vrijelijk in het bos, op zoek naar eten. De inwoners van Toscane gaven het dier de naam cinta Senese, vanwege zijn witte streep die wel iets wegheeft van een riem (cinta is Italiaans voor riem). Senese verwijst naar zijn herkomst: het gebied rond Siena.
Bedreigd
Langzaam maar zeker kregen boeren in de gaten dat ze de varkens ook konden houden voor het vlees, waardoor de soort eind vorige eeuw bijna met uitsterven bedreigd werd. Daar stak de Associazione Senese Allevatori echter een stokje voor, waardoor de cinta weer vrijelijk door het bos kon scharrelen en zich voort kon planten.
Gezonder
De producten die van de cinta Senese worden gemaakt, beschouwen Italianen als een ware delicatesse. De vetten in dit vlees zouden gezonder zijn dan die in de gebruikelijke producten, omdat de varkens meer beweging krijgen en alleen maar natuurlijk voedsel eten.
