“Jullie moeten hier écht een keer een bootje huren”, zegt de eigenaar van de agriturismo in gebroken Engels als we inchecken. “Ik weet nog wel een adresje voor jullie”. Zo komt het dat wij de volgende dag een fijn motorbootje meekrijgen van een prima verhuurbedrijf aan het strand bij Porto Azzurro. Al snel varen we ‘full speed’ de haven uit om later aan te leggen bij één van de verlaten strandjes met kristalhelder water. Even verderop varen we langs twee oude calamiet (red. =zinkerts) mijnen. De ‘Calamita Miniere di Capoliveri’ ligt hoog op de rotsen, maar de vervallen mijn en de voormalige mijnwerkershuisjes zijn vanaf het water al indrukwekkend genoeg. We varen door naar de baai van Lacona en vergapen ons aan de luxe jachten van Franse en Italiaanse miljonairs. Op ‘Miami Vice’-snelheid koersen we weer terug naar Porto Azzurro. De eigenaar van onze agriturismo had helemaal gelijk: dit moét je gedaan hebben op Elba.
Porto Azzuro – vroeger Logone – is een voormalig vissersdorpje aan de oostkant van Elba. Het werd in de zestiende eeuw bezet door de Spanjaarden die daar het fort ‘Logone’ bouwden. Nu nog zijn veel achternamen van de inwoners van Spaanse afkomst. Pas na de Tweede Wereldoorlog werd de naam ‘Logone’ veranderd in Porto Azzuro, wat ‘blauwe haven’ betekent in het Italiaans. En óf dat water blauw is. Het dorp heeft zich nu ontwikkeld tot één van de toeristische hotspots van Elba. Wij gingen er shoppen en dronken koffie op één van de vele pleintjes. Het leukste winkeltje is wat mij betreft de Bottega Storica aan de Piazza Giacomo Matteotti. Hier vind je Elbaanse kruidenmixen, limoncello, Elbaans bier en olijfolie van het eiland.
Ook een bezoek aan de Monte Capanne, de hoogste top van het eiland, mag je niet missen. Op een heldere dag overzie je daar niet alleen de visachtige vorm van het eiland; je kunt ook de andere eilanden van de Toscaanse archipel zien liggen: Pianosa, Capraia, Montecristo, Gorgona en zelfs het Franse Corsica. Je kunt kiezen voor een pittige wandeling van ongeveer negen uur of je neemt vlak bij het plaatsje Marciana de kabelbaan naar de top. Wij kozen met ons gezin voor het laatste en genoten van het uitzicht en de prima koffie in het fijne barretje op de top.
Als we de volgende dag het eiland achter ons laten, kunnen we alleen maar denken: Mamma Mia, wat is Elba mooi! Hier moet je ècht een keer geweest zijn. Ook wij komen er zeker nog een keertje terug.
Deze blog bijdrage over Elba is geschreven door Yvon Reitsma; medeoprichter van Travelvibe, hét 30 plus reisblog.
