De Europese landbouw koepel Copa en Cogeca meldde afgelopen week dat de olijvenoogst dit jaar erg goed is in de meeste Zuid-Europese landen. Ondanks een schadelijke bacterie die steeds verder oprukt, kunnen landen als Italië, Griekenland, Portugal en Frankrijk veel meer olijfolie produceren. De groeicijfers variëren van 46 tot 75 procent, schat de Europese landbouw koepel. Alleen Spanje, wereldwijd de grootste olijfolieproducent, ziet zijn productie vanwege de droogte dalen met zo’n 14 procent.
Bron: https://www.telegraaf.nl/financieel
Deel 1: Olijven
De olijvenpluk vindt meestal plaats tussen half oktober en eind november. Olijven worden in Toscane veelal met de hand geplukt. Er wordt een groot net om de boom gelegd. Met ladders komt men bij de hogere takken en trekt de olijven ervan af, bijna zoals haren kammen. Zodra de olijven allemaal van de boom af zijn worden de olijven in een krat gedaan en gaat men naar de volgende boom. De afgelopen jaren zijn er steeds meer ‘stokken’ in gebruik met een ronddraaiende ‘hand’ erop die vanaf de grond langs de takken wordt bewogen en de olijven losmaken (die ‘stokken’ werken op een batterij). Dat gaat iets sneller, maar maakt het ook wel een vervelende klus, het haalt het ‘zen’gevoel en de rust die het plukken geeft een beetje weg. Er zijn ook schudmachines die de boom omarmen en laten trillen, deze machines zie je echter zelden in Toscane, tot nu toe.
Vroeger werd de eerste persing, de zogenaamde koude, gebruikt voor de allerbeste kwaliteit olie (extra vergine). Daarna werd er een tweede persing gedaan waarbij de olijvenpulp werd opgewarmd, waardoor er nog wat olie vrijkwam. Die slechte kwaliteit olijfolie werd onder andere gebruikt om in lampen te doen. Tegenwoordig is deze olie, in Toscane, echt nergens meer verkrijgbaar!
